Wydawca treści
OCHRONA LASU
Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.
Przeczytaj więcej o ochronie lasu
Lasy Nadleśnictwa Olsztyn, podobnie jak i innych nadleśnictw zamieszkiwane są nie tylko przez organizmy pożyteczne lub obojętne ale również (z punktu widzenia gospodarki człowieka) wyrządzające szkody. Najpowszechniej występującymi są szkodniki owadzie takie jak : brudnica mniszka, strzygonia choinówka, boreczniki odżywiające się aparatem asymilacyjnym drzew, następnie korniki, smoliki, przypłaszczek granatek żerujące w drewnie oraz szkodniki upraw i młodników uszkadzające sadzonki lub młode drzewka : szeliniak sosnowiec, zwójki.
Zadaniem Nadleśnictwa jest monitorowanie i utrzymywanie ich liczebności w granicach nie zagrażających trwałości lasu i nie powodujących istotnych szkód w drzewostanach (tj. gospodarczo znośnych). Służą temu pułapki wykładane na uprawach, drzewa pułapkowe oraz pułapki feromonowe umieszczane w miejscach wzmożonego występowania szkodników.
Pułapka feromonowa Theysona stosowana do odłowu korników
Jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny - kokony boreczników i poczwarka zawisaka borowca
Walka ze szkodnikami owadzimi odbywa się również w sposób pośredni poprzez działania zmierzające do poprawy warunków bytowania ich naturalnych wrogów. Są to : ochrona mrowisk, tworzenie miejsc lęgowych i sprzyjających warunków bytowych dla ptaków – budowa remiz na najsłabszych siedliskach, wieszanie budek lęgowych oraz schronów dla nietoperzy wraz z corocznym ich czyszczeniem i konserwacją. Dodatkowo Nadleśnictwo Olsztyn corocznie rozwiesza w sezonie zimowymw lasach ok. 1000 kg pełnowartościowej karmy dla ptaków.
Nasze drzewostany szczycą się bogactwem zwierzyny, a prowadzenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny obliguje nas do utrzymywania mateczników zamieszkiwanych przez zwierzynę łowną. W efekcie tego leżące w pobliżu ostoi uprawy i młodniki są narażone na uszkodzenia od zwierzyny płowej. Corocznie zabezpieczanych przed zgryzaniem i spałowaniem jest ok. 300 ha upraw i młodników. W miejscach największej koncentracji zwierzyny wokół upraw stawiane są grodzenia.
Rysakowanie - zabezpieczenie przed spałowaniem
Zabezpieczenie upraw wełną owczą
Grodzenie upraw
Osłonki mechaniczne chroniące przed zgryzaniem
Położenie Nadleśnictwa w bezpośrednim sąsiedztwie Olsztyna powoduje, że bardzo uciążliwym problemem jest wywóz odpadów i nieczystości do lasu. Co miesiąc usuwamy ok. 30 mp śmieci. W okresie letnim ilość ta jest dwukrotnie większa.
OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA
Zauważyłeś ogień ALARMUJ !!!
Straż pożarna: 998
Służby ratownicze: 112
Punkt Alarmowy Dyspozycyjny N-ctwa:
w godz. pracy: (89) 526 89 17
w dni wolne od pracy (89) 527 22 72
Nadleśnictwo Olsztyn zaliczone jest do II kategorii zagrożenia pożarowego. Teren Nadleśnictwa znajduje się w granicach operacyjnych Komendy Miejskiej Straży Pożarnej w Olsztynie i Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Szczytnie. W większości miejscowości w zasięgu działań N-ctwa znajdują się jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, zaopatrzone w sprzęt gaśniczy. N-ctwo dysponuje samochodem z modułem gaśniczym, oraz sprzętem ppoż. w dwóch bazach ppoż.Teren Nadleśnictwa obserwowany jest w okresie zagrożenia z dostrzegalni ppoż.
Dostrzegalnia przeciwpożarowa
Najnowsze aktualności
Ochrona borów chrobotkowych
Ochrona borów chrobotkowych
fot. prof. Dariusz Kubiak UWM Olsztyn
fot. prof. Dariusz Kubiak UWM Olsztyn
W celu wzmocnienia i ochrony leśnych zasobów przyrodniczych Nadleśnictwa Olsztyn podjęto szereg działań mających na celu ochronę najcenniejszych siedlisk i płatów boru chrobotkowego.
Na terenie leśnictwa Graszk, we współpracy z dr hab. Dariuszem Kubiakiem, prof. UWM, podjęto decyzję o wyłączeniu z zaplanowanych zabiegów gospodarczych dobrze zachowanego płatu boru chrobotkowego. Plan pozyskania drewna w tym drzewostanie został zmodyfikowany, aby zachować ten cenny gatunek i jego siedlisko.
W wyniku szczegółowej inwentaryzacji stwierdzono tam blisko 50 gatunków porostów, w tym wiele gatunków chronionych i rzadkich.
W tym samym miejscu wykryto obecność chrobotka alpejskiego (Cladonia stellaris) – gatunku rzadkiego, podlegającego ścisłej ochronie i uznanego za wymierający w Polsce.
Bory chrobotkowe pełnią ważną rolę bioekologiczną, zwiększając różnorodność biologiczną lasów dzięki obecności licznych gatunków porostów oraz specyficznej fauny bezkręgowców. Są to siedliska na ubogich, suchych glebach, gdzie sosna tworzy luźne i niskie drzewostany z charakterystycznym stalowoszarym runem.
Nadleśnictwo Olsztyn znajduje się w mezoregionie Pojezierza Olsztyńskiego, na terenach polodowcowych o zróżnicowanych glebach, gdzie dominują ubogie, piaszczyste gleby bielicowe. Na tych glebach rozwijają się przede wszystkim bory sosnowe, które zajmują ponad 75% powierzchni leśnej.
Od wielu lat obserwuje się wyraźne zanikanie borów chrobotkowych na terenie kraju, w tym również w naszym nadleśnictwie. Przyczyny tego zjawiska nie są do końca wyjaśnione – mogą wiązać się zarówno z historyczną działalnością człowieka, jak i współczesnymi zanieczyszczeniami powietrza powodującymi eutrofizację siedlisk.
Naukowcy aktywnie prowadzą badania nad przyczynami zanikania borów chrobotkowych oraz monitorują ich stan, co pozwala podejmować skuteczne działania ochronne. Dzięki współpracy badaczy i leśników Nadleśnictwo Olsztyn podejmuje działania ochronne, które mają na celu zachowanie tych wyjątkowych siedlisk przyrodniczych.
Tekst: na podstawie informacji przekazanej przez dr hab. Dariusza Kubiaka
fot. dr hab. Dariusz Kubiak, Katedra Mikrobiologii i Mykologii Wydział Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie
