Wydawca treści
ŁOWIECTWO
Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Przeczytaj więcej o łowiectwie w polsce
Na terenie Nadleśnictwa Olsztyn znajduje się 9 obwodów łowieckich, z których osiem należy do kół łowieckich : „Żubr", „Głuszec", „Olszynka", "Łoś", "Świt", i "Kaczor", a jeden jest Ośrodkiem Hodowli Zwierzyny.
W OHZ nr 241, o pow. 10446 ha największe populacje reprezentują jelenie, dziki, sarny, a wśród zwierzyny drobnej zające, jenoty, borsuki, lisy i kaczki. Z gatunków dzikiej zwierzyny rzadziej spotykanych pojedynczo występują : wilk, jarząbek, łoś. Większą część obwodu stanowi jeden kompleks leśny z licznymi matecznikami jeleni. Obrzeża lasów okolone są polami uprawnymi stanowiącymi bogatą bazę żerową (pszenica, bobik, kukurydza), a liczne cieki i zbiorniki wodne zapewniają obfite zaopatrzenie w wodę.
Stany zwierzyny utrzymywane są w zagęszczeniu odpowiadającym pojemności obwodu, a po wykonywanych odstrzałach obserwuje się stale wzrastającą jej kondycję.
Większość zwierzyny trofealnej jest pozyskiwana przez myśliwych „dewizowych", ale również polskich.
Obwód bogato wyposażono w urządzenia łowieckie, a dzięki bogatej bazie pokarmowej i dokarmianiu zwierzyna jest w bardzo dobrej kondycji.
Nadleśnictwo zachowuje również dobrą współpracę z myśliwymi. W Leśnictwie Mazuchy istnieje Ośrodek Doskonalenia Umiejętności Psa Myśliwskiego. Upowszechniana jest w nim kultura i tradycja łowiecka. Cyklicznie odbywają się w nim pokazy i konkursy psów.
Dużym problemem jest obecność dwóch ruchliwych tras przecinających kompleks leśny i dosyć częste w związku z tym upadki zwierzyny w wyniku kolizji z pojazdami. Dla zwierzyny drobnej oraz saren największym zagrożeniem są wałęsające się psy. Natomiast bliskie sąsiedztwo miasta Olsztyn powoduje dużą penetrację lasów, zwłaszcza w okresie lata i grzybobrania.
Regulamin Organizacyjny Ośrodka Hodowli Zwierzyny w Nadleśnictwie Olsztyn
Szkody łowieckie: wnioski o szacowanie szkód łowieckich składać należy do zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego tj.:
- wnioski dotyczące szkód na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny Nadleśnictwa Olsztyn, składać należy do biura Nadleśnictwa, Zazdrość 3, 10-687 Zazdrość
- wnioski dotyczące szkód na terenie dzierżawionym przez Koła Łowieckie - do siedziby odpowiedniego Koła Łowieckiego.
Wzór wniosku o szacowanie szkód łowieckich
Najnowsze aktualności
Ochrona borów chrobotkowych
Ochrona borów chrobotkowych
fot. prof. Dariusz Kubiak UWM Olsztyn
fot. prof. Dariusz Kubiak UWM Olsztyn
W celu wzmocnienia i ochrony leśnych zasobów przyrodniczych Nadleśnictwa Olsztyn podjęto szereg działań mających na celu ochronę najcenniejszych siedlisk i płatów boru chrobotkowego.
Na terenie leśnictwa Graszk, we współpracy z dr hab. Dariuszem Kubiakiem, prof. UWM, podjęto decyzję o wyłączeniu z zaplanowanych zabiegów gospodarczych dobrze zachowanego płatu boru chrobotkowego. Plan pozyskania drewna w tym drzewostanie został zmodyfikowany, aby zachować ten cenny gatunek i jego siedlisko.
W wyniku szczegółowej inwentaryzacji stwierdzono tam blisko 50 gatunków porostów, w tym wiele gatunków chronionych i rzadkich.
W tym samym miejscu wykryto obecność chrobotka alpejskiego (Cladonia stellaris) – gatunku rzadkiego, podlegającego ścisłej ochronie i uznanego za wymierający w Polsce.
Bory chrobotkowe pełnią ważną rolę bioekologiczną, zwiększając różnorodność biologiczną lasów dzięki obecności licznych gatunków porostów oraz specyficznej fauny bezkręgowców. Są to siedliska na ubogich, suchych glebach, gdzie sosna tworzy luźne i niskie drzewostany z charakterystycznym stalowoszarym runem.
Nadleśnictwo Olsztyn znajduje się w mezoregionie Pojezierza Olsztyńskiego, na terenach polodowcowych o zróżnicowanych glebach, gdzie dominują ubogie, piaszczyste gleby bielicowe. Na tych glebach rozwijają się przede wszystkim bory sosnowe, które zajmują ponad 75% powierzchni leśnej.
Od wielu lat obserwuje się wyraźne zanikanie borów chrobotkowych na terenie kraju, w tym również w naszym nadleśnictwie. Przyczyny tego zjawiska nie są do końca wyjaśnione – mogą wiązać się zarówno z historyczną działalnością człowieka, jak i współczesnymi zanieczyszczeniami powietrza powodującymi eutrofizację siedlisk.
Naukowcy aktywnie prowadzą badania nad przyczynami zanikania borów chrobotkowych oraz monitorują ich stan, co pozwala podejmować skuteczne działania ochronne. Dzięki współpracy badaczy i leśników Nadleśnictwo Olsztyn podejmuje działania ochronne, które mają na celu zachowanie tych wyjątkowych siedlisk przyrodniczych.
Tekst: na podstawie informacji przekazanej przez dr hab. Dariusza Kubiaka
fot. dr hab. Dariusz Kubiak, Katedra Mikrobiologii i Mykologii Wydział Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie
